application/pdfstr. 35-44 441669 bytes Neologizam „onocvetno” u Ariljskom anđelu Branka Miljkovića 2022 info:eu-repo/semantics/article Filozofski fakultet u Nišu https://phaidrani.ni.ac.rs/o:2201 doi:10.46630/phm.14.2022.02 cobiss:132276489 ISSN: 1821-3332 http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/legalcode Philologia Mediana, br. 14, 2022. god., str. 35-44. Pesma „Ariljski anđeo” iz zbirke Vatra i ništa (1960) Branka Miljkovića još jedan je pesnikov izraz pretvaranja metafizičkog u poetsko. U njoj se ogledaju svi važni problemi Miljkovićeve poetike, odnosno poetike neosimbolizma: odnos poezije i stvarnosti, brisanje predmetnosti (zaborav) i priroda pesme. U liku anđela (freska i pesnička slika), Miljković je pronašao neophodnu ravnotežu materijalnog i duhovnog. Odnos stvarnosti sa ove i sa one strane zida je preduslov shvatanja Miljkovićevog pojma praznine, ne samo kao mesta rođenja poezije, već i otkrivanja njenog ontološkog smisla. Imajući u vidu leksikografski aspekt pesme „Ariljski anđeo”, ovde posmatramo Miljkovićev neologizam „onocvetno” kao ključni poetizam u kojem se sažima Miljkovićev stvaralački princip povezivanja metafizike i poezije. srp Mladenović, Jelena OSNO - Opšta sistematizacija naučnih oblasti, Srpska književnost (studije) OSNO - Opšta sistematizacija naučnih oblasti, Srpska književnost (studije) onocvetno, Branko Miljković, praznina, metafizika, neosimbolizam, poezija